Νίκος Παπάζογλου & Λάζαρος Ανδρέου, Εγώ δεν είμαι ποιητής
(ερμηνεία: Νίκος Παπάζογλου / δίσκος: Όταν κινδυνεύεις παίξε την πουρούδα (1995))
Μυστικός δείπνος
Άλλο δεν επιθύμησα – μονάχα
τα κουρασμένα πόδια σου να πλύνω.
Να ’ναι η κάμαρα ζεστή, κι απ’ τις κουρτίνες
να πέφτει η αντηλιά του δειλινού.
Ευλαβικά τις αρβύλες θα σου βγάλω,
τις λασπωμένες, και ζεστό νερό θα φέρω
μες σε βαθιά λεκάνη, και θα σκύψω
να σε υπηρετήσω ταπεινά.
Μα όταν, σηκώνοντας τα βρώμικα απονέρια,
γεμάτα απ’ την αγάπη μου, αντικριστούμε,
μες στην ανατριχίλα των ματιών μου δε θα βρεις
αυτό που τα απονέρια ετούτα μαρτυρούνε.
Από τη συλλογή Ξένα γόνατα (1954) του Ντίνου Χριστιανόπουλου
Πηγή: Ντίνος Χριστιανόπουλος, Ποιήματα (εκδόσεις Ιανός, Θεσσαλονίκη, 2004)
Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ντίνος Χριστιανόπουλος
Like this:
Βίκυ Παπαπροδρόμου
Η κατάνυξη της ερωτικής λατρείας, που άμεσα μας συγκινεί και μας αγγίζει μέσα από την απογυμνωμένη ομορφιά και λιτότητα των στίχων του ποιητή. Η έξοχη ατμόσφαιρα της ερωτικής κατάνυξης και της απροσχημάτιστης εξομολόγησης.
Αλεξάνδρα, σκιαγράφησες με τρόπο ιδανικό το συγκεκριμένο ποίημα του Χριστιανόπουλου. Δεν έχω να προσθέσω ούτε λέξη. Σ’ ευχαριστώ πολύ!